Czym jest TUS?

Czym jest TUS?

NASZE PUBLIKACJE Czym jest TUS? TUS, czyli Trening Umiejętności Społecznych, to forma pracy z grupą ukierunkowana na uczenie się przez dzieci efektywnych sposobów funkcjonowania społecznego. Wspierane są komunikacja (np. umiejętność słuchania, reagowania na wypowiedzi innych, zadawanie pytań), umiejętności prospołeczne (m.in. nawiązywanie kontaktu wzrokowego, tworzenie i utrzymywanie granic, pomaganie innym), radzenie sobie w trudnych sytuacjach (np. nauka asertywności, proszenie o pomoc) oraz takie sfery, jak emocje (rozpoznawania, nazywania stopniowanie) czy budowanie własnej tożsamości (m.in. odkrywanie swoich cech, mocnych i słabszych stron). Wiele TUSów jest organizowanych dla dzieci z całościowymi zaburzeniami rozwoju (ASD), jednak jest to również forma adekwatna do pracy z innymi trudnościami, takimi jak agresja, nieśmiałość, zagrożenie niedostosowaniem społecznym. Ważne, by grupa była na podobnym poziomie wiekowym, poznawczym, intelektualnym i komunikacyjnym - wtedy formy wsparcia będą adekwatne do możliwości każdego uczestnika, dzięki czemu każdy uczestnik będzie mógł w pełni skorzystać z zajęć. Dodatkowo badania wskazują, że młodsi uczestnicy TUS to grupa najbardziej podatna na uczenie się i manifestująca mniejszy negatywizm wobec zmian (za: Wojnarska,...
Read More
Rozwój i wspieranie pewności siebie u dzieci

Rozwój i wspieranie pewności siebie u dzieci

NASZE PUBLIKACJE Rozwój i wspieranie pewności siebie u dzieci Poczucie własnej wartości, jako ogólna ocena własnej osoby, w uproszczeniu określa to, jak bardzo lubimy osobę za jaką się uważamy (Bee, 2004). Wpływa na to, jak podchodzimy do samych siebie, do swoich możliwości i zasobów, wiąże się również z poziomem naszej motywacji, samoświadomości oraz budowaniem tożsamości. Pewność siebie to ogólne, ale też bardzo złożone zjawisko, nierozerwalnie powiązane z koncepcją samego siebie. W procesie jej tworzenia ważne są osobiste doświadczenia oraz to, jak dziecko jest odbierane przez środowisko zewnętrzne (Marsh, 1990). Aspekt samooceny jest tutaj bardzo ważny, jest on jednak wynikiem dwóch wewnętrznych osądów: „jaki chciałbym /chciałabym być” (lub myślę, że powinien/powinnam, być) oraz „jaki/jaka myślę, że jestem” (Harter, 1987; 1990). Miedzy tymi dwoma aspektami może istnieć rozbieżność - gdy jest niewielka, poczucie wartości jest zwykle wysokie, jeśli jednak rozdźwięk jest zbyt duży, dziecko uważa, że nie może sprostać wyznaczanym celom i wartościom, a wtedy samoocena jest obniżona. Drugi główny czynnik wpływający na poczucie własnej wartości,...
Read More